Ons diepgewortelde calvinisme maakt dat we anno 2019 nog steeds in de ondertoon ons voorouderlijke juk meeslepen. Mannen huilen niet, en vrouwen vragen in tijden van nood geen hulp. Die zetten hun schouders eronder en laten niet merken als het tegen zit. Al helemaal niet als dat financieel is en je kinderen hebt rondhuppelen die je het beste gunt. En zeker niet als je ook nog een alleenstaande ouder bent. 

In 2013, tijdens de crisis, verloor ik van de één op de andere dag een grote klant in overheidsland. Het lukte me niet deze binnen een paar maanden te vervangen.

Na 23 jaar ondernemerschap kon ik me uitschrijven uit de Kamer van Koophandel en belandde ik in ‘No Time’ in de wereld van sanering, bijstandsuitkering, Leger des Heils, voedselbanken en… De Sinterklaasbank.

En dat was de ommekeer. Na anderhalf jaar schaamte, armoede, de koekjes omdraaien in de goedkoopste supermarkt, geïsoleerd raken, schuldgevoelens, voedsel halen op een gratis ophaalpunt in Amsterdam, innerlijke verwijten, 153 sollicitaties verder, me oud en afgedankt voelen, een dieptepunt in mijn sociale leven, en me afvragen waar het leven nog toe diende werd ik gebeld door mijn bewindvoerder. Of ik me wilde opgeven voor de Sinterklaasbank.

Zo gebeurde het dat we een feestelijke 5 december hadden, maar ook dat ik gebeld werd door een journalist van de Telegraaf voor het katern Vrouw. Of ik met Elise Nuij van de Sinterklaasbank in een Interview wilde vertellen over mijn situatie. Dat ook werkende vrouwen onverwacht in nood kunnen komen en hulp kunnen vragen bij de Sinterklaasbank.

De ommekeer waren niet de mooie cadeaus, wel hele blije kinderen. De ommekeer was dat ik ging staan voor mijn situatie. Dat ik mij in plaats van mij te verschuilen en verder weg te zakken in de neerwaartse spiraal van een alles stukmakende uitkeringsinstantie, die geen splinter heel laat van je eigenwaarde, in de media kwam te staan met een verhaal die duidelijk maakt dat hulp vragen je juist krachtig maakt. Je moet het lef maar hebben.

Daarna ging het steeds beter. Innerlijk en ook in de wereld. Ik ging vrijwilligerswerk doen. 
Ik vond een 0-uren baan bij een sportschool, daarna op een basisschool en ik begon de ondernemer in mij weer ruimte te geven. Ik durfde weer geïnspireerd na te denken van wat ik eigenlijk wilde. Ik begon weer te verlangen. Ik ging de wereld weer in. Ik praatte met mensen over wat ik wilde gaan doen na de sanering. Alsof ik weer 18 was en mocht gaan nadenken over wat ik later zou worden. De wereld lag geheel nieuw aan mijn voeten. Ik maakte plannen, werkte ze uit, begon een website te bouwen.

En ondertussen hield ik de armoede vol. Met steun van lieve vrienden. Met steun van onverwachte mensen op mijn pad. Die hebben mij, net als de Sinterklaasbank, laten voelen dat hulp vragen juist verbinding geeft. Iets waar het zwaar aan ontbreekt in tijden van nood.

Mensen keren zich ervan af. Vinden het te confronterend om onder ogen te zien wat armoede werkelijk met je doet. Soms leende mensen mij geld maar zette dan later druk op de ketel om het terug te krijgen. Dat is één ding wat ik kan adviseren aan iedereen die iemand wil helpen:

Als je wilt geven, geef dan écht! Geef Om Niet. Het heeft een averechtse werking als je iemand in financiële nood geld leent. Je gaat je nog slechter voelen als je weet dat je het niet kunt terugbetalen. Je zakt nog verder weg in de neerwaartse spiraal van schuldgevoelens.

De echte hulp die ik heb gekregen en later ook ben gaan vragen heeft geleid tot een werkelijke shift in mijn bestaan. Ik noem het mijn 4 jarige sabatical, ongevraagd maar transformerend. Sommige mensen reizen af naar exotische oorden en spirituele centra om in de stilte te vinden waar het leven toe dient.

Ik vond in de stilte van de armoede mijn leven terug. Ik vond het juist daar waar ik hulp ben gaan vragen. Daar waar hulp zuiver is. Want daar vond ik weer de verbinding. Met mezelf, met anderen, met de wereld. Die hulp heeft gezorgd dat ik weer in mijn kracht kwam. Dat ik nu weer als ondernemer vol aan het werk ben. Wonder Woman Projects ben ik gestart om vrouwen in alle fases van hun leven te ondersteunen. Change Rebels om organisaties in veranderingsprocessen te begeleiden met trainingen in gedrag en bewustzijn.

Wonder Woman Projects ondersteunt vrouwen in alle fasen van het leven. Of we nu geconfronteerd worden met een persoonlijke crisis, een carrière willen zoeken die zinvoller is of die te maken heeft met onverwachte veranderingen in ons leven, het vinden van nieuwe manieren om een situatie te benaderen is cruciaal om vrij te komen. Oude verhalen creëren oude routines en voorkomen nieuwe perspectieven. We helpen deelnemers los te komen van hun gewoonlijke bewustzijn, zodat ze meer veerkracht hebben.

Wonder Woman Projects start in 2020 met een 10-weekse cursus voor vrouwen. Graag wil ik vrouwen in de sanering of welke andere moeilijke financiële situatie ook ondersteunen. Daarom reserveren we een aantal plekken speciaal voor diegene die hierbij hulp willen. 
Zij kunnen gratis mee doen in dit traject. Aanmelden kan binnenkort via de website: wonderwomanprojects.com

En zij die kinderen hebben juich ik toe De Sinterklaasbank te vragen om steun. Dankjewel Elise Nuij voor je inspirerende hulp!

En dank aan alle ‘Om niet’ hulp van Daniëlla, Anne, Veronica, Caro, Kim, Marga, Sabine, Kris, Erik, John, mijn moeder en Marcel.

De Sinterklaasbank doet haar werk met steun van donaties. Wil jij dit jaar iets bijdragen ga dan naar de website Sinterklaasbank.nl en klik op donaties!

https://www.nhnieuws.nl/nieuws/257930/bussumse-sinterklaasbank-maakt-dit-jaar-6000-kinderen-blij