Hou Vol 

11 mei 2020 – door Natasja Kok

Ik lees het wekelijks paginagroot in mijn favoriete krant, het hangt in ramen, verschijnt op social media en onze Rutte roept het: ‘Hou Vol’. In de vorige crisis ging ik als ondernemer onderuit. 
Voor ik het wist zat ik in de onwerkelijke wereld van een saneringstraject en de bijstand. 
Ons systeem en mijn eigen systeem zei: “hou vol!” En dat deed ik, jarenlang. Trouw, als een echt Nederlander, de schouders eronder en volhouden.

Maar wat bracht het mij op de lange termijn als vrouw en ondernemer. Uitputting, twijfel, verlies van eigenwaarde, neerslachtigheid, fysieke klachten, eenzaamheid, ontkenning, stilstand. Hou vol betekent je schouders moet zetten onder iets dat persé ellende is. Iets wat er niet mag zijn. Wat je dan met brute kracht op je wilskracht moet bestrijden. Dat deed ik; tot alles zeer deed en ik bijna letterlijk omviel.

Rock-bottom lag ik door het ‘volhouden’ op de keukenvloer. Dat doet me denken aan een nummer ‘Love’ van Anouk “lying naked on your kitchenfloor”. Tot ik met een klap wakker werd. Wakker uit mijn eigen in stand gehouden ‘volhouden-gevangenis’. Van het ene op het andere moment begreep ik dat ik niet moest volhouden, maar de ellende moest omarmen, toelaten, inclusief maken in mijn bestaan. Ik verwisselde volhouden voor vertrouwen. Vertrouwen dat ik gedragen word, dat ik genoeg had om van te leven, dat er hulp om mij heen was, vertrouwen dat ook deze periode weer in een andere zal overgaan. 

Vertrouwen heeft me ruimte gegeven te herdefiniëren wat ik belangrijk vind. Heeft me ruimte gegeven om opnieuw te voelen wat ik wil. Heeft me ruimte gegeven om braak te liggen en het niet te weten. Het heeft me geholpen mijzelf weer te vertrouwen. 
Vertrouwen ontvouwt stilte. Stilte ontvouwt inspiratie. Die heeft ervoor gezorgd dat ik nu weer als ondernemer dat doe wat ik echt wil doen. Wat nodig is: ‘Love’, voor jezelf.